Sevgili annelerim, 3 gün önce ebebek’ten bebek dergisinin Kasım sayısını satın aldım. Sayfaları karıştırırken bu konuya denk geldim. Uzman psikolog Zeynep Göktuna’nın yazsını çok faydalı buldum. Çünkü anne-baba olarak çocuklarımıza nasıl davranmamamız gerektiğini çok güzel bir şekilde biz bebek okuyucularına aktarmış. Her annenin okuması gerektiğini düşündüm. Bu sayıyı almamış annelerin olabileceğini ve bu yüzden bu yazıyı blogumda sizlere aynen aktarmak istedim. Her anne-babanın farklı tutumları vardır. Bu tutumlar çocukların gelişimine olumlu veya olumsuz  şekilde yansır. Bakalım siz çocuklarınıza hangi tutumda yaklaşıyorsunuz ? Uyguladığınız bu tutum çocuklarınız üzerinde nasıl bir etki bırakıyor ?
  AŞIRI BASKICI VE OTORİTER ANNE-BABA TUTUMU :  
Geleneksel aile yapılarında sıklıkla görülür, denetimin yüksek ve duyarlılığın düşük olduğu bir tutumdur. Çocuğun kişilik özellikleri, ilgi ve gereksinimleri dikkate alınmaz, iletişim tek yönlüdür,  çocuğa sorgulamadan uyması gereken kurallar konulur ve çocukla ilgili her kararı anne-baba alır, eğitimde kullanılan yöntem cezadır, ‘ terbiye ediyorum                 ‘ mantığıyla fiziksel cezalar sıklıkla uygulanır. Çocuk sürekli eleştirilir ve olumsuz yanları vurgulanır. Baskıcı anne-baba tutumunda, çocuğun anne babaya koşulsuz itaati esastır ve çocuğun istekleri sürekli bastırılır. Çocuk şımarır diye sevgi ilgi şefkat gösterilmez, çocuğa babadan korkması öğretilir.
Baskıcı anne-baba tutumuyla yetişen çocuklar, içten içe anne-babalarına karşı düşmanlık geliştirirler. Ev içerisinde sürekli isteklerini ve duygularını bastırmak zorunda kalan çocuklar kendilerine karşı saldırganlık geliştirebilirler. Kendilerini değersiz hissederler. Öz-güvenleri gelişmez. Kendi hayatlarında da otoriteye karşı çekingen olurlar.
  DENGESİZ VE KARARSIZ ANNE-BABA TUTUMU :  
Ebeveynlerden biri hoşgörülü, diğeri sert ve otoriterse, çocuğun bir davranışını anne onaylıyor, baba onaylamıyorsa, anne-baba aynı davranışa farklı zamanlarda farklı tepkiler veriyorsa, disiplinin ne zaman uygulanacağı belirsizse, ebeveynlerin tutumu aşırı hoşgörü ve sert cezalandırma arasında gidip geliyorsa ve çocuk hangi davranışın ne zaman istenmediğini kestiremiyorsa, dengesiz anne-baba tutumundan bahsetmek gerekir.
Bu tutumla yetiştirilen çocuklar hangi davranışı nerede, nasıl, ne zaman yapacağı konusunda bocalar, kendisini hiçbir ortamda rahat savunamaz ve her zaman adımlarını diğer insanlardan geç atarlar.
  AŞIRI HOŞGÖRÜLÜ ( İZİN VERİCİ ) ANNE-BABA TUTUMU :  
Evin reisi çocuktur, kuralları çocuk belirler, ceza uygulanmaz, uygulanmak istense de cezaların ertelendiği görülür, sınırlar belirlenmemiştir, çocuğa aşırı sevgi verilir ve çocuğun her istediği anında yerine getirilir.
Bu aşırı hoşgörü çocuğun aileye hükmetmesine neden olur, kuralsızlığa alışan çocuk kendi hayatında da sınırlarını bilemez, isteklerini erteleyemez, istekleri ertelendiğinde hırçınlaşır.
  İLGİSİZ VE KAYITSIZ ANNE-BABA TUTUMU :  
Bu tutum, istenmeyen bir çocuk dünyaya geldiğinde, çok çocuklu, kalabalık, eğitim seviyesi düşük, anne-baba olmayı tam olarak benimsemeyen ebeveynlerde görülür. Bu aileler çocuklarının ruhsal durumlarıyla, okul başarılarıyla ilgilenmez, çocuklarının ilgi ve gereksinimlerine tepkisizdirler ve çocuklarına yeteri kadar vakit ayırmazlar.
Bu tutumla yetişen çocukların genellikle okula ilgisiz oldukları, zararlı alışkanlıklar edinip, yanlış arkadaş edindikleri, kural tanımadıkları, arkadaşlarını rahatsız ettikleri, dikkat çekmek için farklı davranmaya çalıştıkları görülür.
  AŞIRI KORUYUCU VE MÜDAHALE EDİCİ ANNE-BABA TUTUMU :  
Anne-baba çocuğa bağımlıdır, hayatlarını çocuk üzerinden yaşarlar. Çocukların üzerine titrenir. Çocuğa hiçbir şekilde sorumluluk verilmez. Çocuğun sorumlulukları ve tüm ihtiyaçları anne-baba tarafından karşılanır. Çocuk kendi başına yemek yiyebilecek yaşa gelmiş olmasına rağmen hala anne yemeğini yedirir, giysilerini anne seçer, anne giydirir, çocuğun düşmesine, koşmasına, uzaklaşmasına ve bireyselleşmesine izin verilmez.
Bu tutumla yetişen çocuklar, zorluklar karşısında ne yapacağını bilemeyen, her olayda ebeveynlerine dayanan, anne-babaya bağımlı sorumluluk duygusu gelişmemiş bireyler olarak karşımıza çıkarlar. Öz-güvenleri eksiktir.
  MÜKEMMELİYETÇİ ANNE-BABA TUTUMU :  
Bu tutumda anne-baba her şeyin en iyisini çocuğundan bekler. Kendilerinin gerçekleştiremediği yaşantılarını çocuğundan ister. Beklentileri karşılaması için çocuğu kapasitesinden çok üstünde zorlar ve çocuğa, çocukmuş gibi değil de bir yetişkinmiş gibi davranırlar.
Bu tutumla yetişen çocukların fikirlerinin genelde çok katı olduğu, kendi doğal iç-güdüleri ile ağır kurallar arasında sıkışıp kaldıkları ve sürekli bir iç çatışma içerisinde oldukları görülür. Bu tutumla yetişen çocuklar, her zaman en iyi ve en üstün olmak ister, isteklerini olmayınca da ciddi boyutta hayal kırıklığına uğrar.
  DEMOKRATİK ANNE-BABA TUTUMU :  
Ruhsal ve gelişimsel olarak sağlıklı çocuklar yetiştirebilmek için,
🎀 Aile bireylerinin hepsinin eşit söz hakkı olmalıdır.
🎀 Aile yol gösterici olmalı fakat çocuk serbest bırakılmalı ve aldığı kararların sonucuna katlanması da öğretilmelidir.
🎀 Anne baba çocuklarına olumlu model olmalıdır.
🎀 Ev içerisinde kabul gören davranışlar ve sınırlar önceden belli olmalı, çocuk neyi ne zaman nerede yapıp yapmayacağını sınırları doğrultusunda bilebilmelidir.
🎀 Aile bireyleri arasında etkili bir iletişim olmalıdır.



CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.